Herstart van BSO na de Corona-lockdown
Over de behoefte van kinderen na een periode van afwezigheid.

De roep vanuit de maatschappij erom werd steeds luider, maar toch kwam het sluiten van scholen en kinderopvang voor velen toch nog onverwacht.
Vanaf de een op de andere dag konden kinderen niet meer naar school of naar de kinderopvang, moesten we allemaal zoveel als mogelijk thuisblijven en moesten kinderen samen met hun ouders thuis aan de slag met schoolwerk.
Geen vriendjes en vriendinnetjes meer om je heen, niet meer sporten, niet meer naar opa en oma en vooral heel veel tijd die je zelf invulling moet geven.
Voor kinderen veranderde er veel. Het ene kind had er weinig moeite mee en genoot van de extra vrije tijd en extra nabijheid van ouders, het andere kind had er een zware dobber aan om te wennen aan het nieuwe ritme, kreeg zijn vrije tijd maar niet gevuld en om de haverklap leek hij de ruzie met zijn ouders bijna bewust op te zoeken. Het mag duidelijk zijn dat de bijna twee maand dat de scholen gesloten waren een bijzondere tijd was voor de kinderen.

Voor het ene kind was het dan ook een verademing om weer naar school te mogen, terwijl het andere kind toch echt weer even zin moest maken. 
Voor ons als pedagogisch medewerkers betekende het heropenen van de kinderopvang vooral het een en ander om te regelen. Zo moesten er op sommige locaties voor ouders looproutes met tape worden aangegeven, moest worden uitgezocht op welke dagen de kinderen naar school zouden gaan en op welke dagen zij dus recht hebben op buitenschoolse opvang en moest er vooral voor een warm welkom voor de kinderen worden gezorgd!

 

Natuurlijk zorgen we ervoor dat er een stofdoek over de kasten gehaald wordt, dat het speelgoed weer klaar is voor gebruik, dat fleecedekentjes en kussenslopen even worden gewassen en dat de tekenspulletjes weer gereed staan om gebruikt te worden.
En verder? Nou als ik voor mijzelf spreek verder niks.
Geen spetterend thema, geen verrassende nieuwe indeling van de ruimte en geen extreem uitbundig versierde “welkom terug” groep.
Ik heb hierboven namelijk net beschreven hoeveel er voor kinderen veranderd was de laatste tijd. En hoe meer er verandert in het leven van een kind hoe meer de behoefte van kinderen teruggaat naar de basis: veiligheid.
Eigenlijk geldt dat voor ieder mens. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de behoefte piramide van Maslow. 

 

Nu is die veiligheid natuurlijk van veel factoren afhankelijk, en verschilt het ook weer per setting op welk deel van veiligheid het meeste aanspraak wordt gedaan.
Voor kinderopvang in het algemeen geldt naar mijn mening dat veiligheid het meest samenhangt met voorspelbaarheid; weten wat je kunt verwachten. 

 

Het is ook niet voor niks dat de meeste nieuwe kinderen de eerste weken meestal wat stiller zijn en zich wat meer op de achtergrond houden. Of dat kinderen een nieuwe medewerker gaan uittesten in hoeverre diegene doet wat hij of zij zegt.  Ze kijken of testen wat ze kunnen verwachten.


Als ik dan terugga naar de beginvraag “Hoe gaat de herstart van de BSO”, dan leg ik de nadruk op de voorspelbaarheid voor de kinderen.  Dat is op hun eigen locatie (indien haalbaar qua bezetting), in hun eigen lokaal, zonder al te veel gekke / nieuwe / spannende factoren, met de vaste gezichten en natuurlijk zoveel als mogelijk weer het ‘oude’ ritme.

Misschien oogt en klinkt dat wat saai en afstandelijk, zou een foto van een uitbundig versierde "welkom-terug-groepsruimte" op Facebook in eerste instantie misschien wat aantrekkelijker ogen. Kinderen zelf ervaren denk ik veel meer het moment op zich; hoe worden zij weer begroet (verbaal en non-verbaal), waar gaan de gesprekken over, is er interesse in hoe het kind die weken heeft ervaren, etc. 
Maar als we kijken naar de (grotendeels onbewuste) basisbehoefte van het kind bij het herstarten van de BSO, dan komen we toch uit bij de spreuk uit grootmoederstijd: rust, reinheid en regelmaat. 

 

 

 

 


Frank voor 't Hekke
Mei 2020